پیکسل‌ادز
لندینگ و وب‌سایت
لندینگ پیج یا سایت کامل؛ کدام برای کار شما کافی است؟
برای انتخاب لندینگ یا سایت کامل، تصمیم‌ها و کارهای مخاطب را بنویسید؛ نشانه‌های نیاز به بخش‌های مستقل، برگهٔ انتخاب و مرز لندینگ‌ساز پیکسل‌ادز.
برای انتخاب لندینگ پیج یا سایت کامل، به تعداد صفحه‌هایی که می‌خواهید سفارش بدهید فکر نکنید؛ ابتدا تعداد تصمیم‌ها و کارهایی را بنویسید که مخاطب باید انجام دهد. اگر یک پیشنهاد مشخص را معرفی می‌کنید و قدم بعدی روشن است، یک لندینگ می‌تواند کافی باشد. اگر چند گروه مخاطب، بخش‌های مستقل یا فرایندهای متفاوت دارید، لازم است ساختاری گسترده‌تر را بررسی کنید.
این انتخاب دربارهٔ اندازه و کارکرد مقصد وب است. ممکن است از اینستاگرام، معرفی حضوری یا تبلیغ به همان مقصد مخاطب بیاورید؛ نقش این کانال‌ها موضوع دیگری است که در راهنمای سایت یا اینستاگرام بررسی شده است. اینجا می‌خواهیم ببینیم وقتی مخاطب رسید، چه فضایی برای تصمیم و انجام کار نیاز دارد.
پیشنهاد واحد را از عنوان کلی کسب‌وکار جدا کنید
«خدمات آموزشی» ممکن است نام یک حوزه باشد، اما برای طراحی مقصد کافی نیست. یک کارگاه مشخص با مخاطب، شرایط و روش درخواست معلوم، پیشنهاد روشن‌تری است. در مقابل، مجموعه‌ای با دوره‌های متعدد، برنامه‌های متفاوت و نیاز به حساب کاربری، فقط یک معرفی طولانی‌تر از همان کارگاه نیست.
در مثال فرضی یک مدرس، صفحه‌ای برای معرفی کارگاه مقدماتی می‌تواند دربارهٔ مخاطب، محتوای آموزش، شیوهٔ برگزاری و درخواست اطلاعات توضیح بدهد. همهٔ بخش‌ها به یک تصمیم کمک می‌کنند: آیا این کارگاه برای من مناسب است؟
اگر همان مدرس بخواهد آرشیو دوره، درس‌های قابل دسترسی برای هر هنرجو و پیگیری پیشرفت ارائه کند، باید قابلیت‌های این فرایندها را جدا بررسی کند. اضافه‌کردن چند تیتر به لندینگ، وجود آن کارکردها را ایجاد نمی‌کند.
لندینگ وقتی کافی است که مسیر قابل جمع‌کردن باشد
یک پیشنهاد، چند شاهد مرتبط و یک اقدام اصلی، ساختاری است که می‌توان برای لندینگ بررسی کرد. خدمت مشخص، معرفی یک رویداد یا رزومهٔ فردی می‌تواند چنین وضعیتی داشته باشد. ملاک، کوتاه‌بودن متن به هر قیمت نیست؛ ملاک این است که بخش‌های صفحه به همان تصمیم مربوط باشند.
در نمونهٔ فرضی یک عکاس محصول، معرفی محدودهٔ کار، چند نمونه، مراحل همکاری و مسیر درخواست می‌تواند یک مقصد منسجم بسازد. مخاطب لازم نیست بین چند موضوع مستقل انتخاب کند تا بفهمد پیشنهاد چیست.
یک راه تشخیص ساده این است: برای هر بخش صفحه بنویسید «این بخش به تصمیم اصلی کمک می‌کند چون …». اگر برای بیشتر بخش‌ها پاسخ روشنی دارید، یک صفحه ارزش بررسی دارد. اگر پاسخ‌ها به چند هدف بی‌ارتباط می‌رسند، ابتدا ساختار پیشنهادها را دوباره مرور کنید.
نشانه‌های نیاز به سایت گسترده‌تر را پیدا کنید
تعداد بالای تیترها به‌تنهایی نشانهٔ نیاز به سایت کامل نیست. تفاوت واقعی کار مخاطبان اهمیت دارد. ممکن است مشتری محصول، متقاضی استخدام و شریک تجاری به اطلاعات و اقدام‌های مستقل نیاز داشته باشند. قرار دادن همهٔ این مسیرها در یک صفحه می‌تواند معرفی اصلی را مبهم کند.
نشانه‌های قابل بررسی شامل این موارد است:
- چند خدمت مستقل با مخاطب و شرایط متفاوت دارید.
- مجموعه‌ای از راهنماها یا مطالب دارید که باید جدا پیدا و نگهداری شوند.
- کاربر باید وارد حساب شود و اطلاعات یا عملیات مخصوص خود را ببیند.
- چند فرایند مانند سفارش، رزرو و پیگیری با نیازهای متفاوت دارید.
- یکپارچگی مشخصی با سامانهٔ دیگر برای کار روزانه ضروری است.
این فهرست به معنی وجود همهٔ امکانات در هر «سایت کامل» نیست. برای هر گزینه باید کارکرد موردنیاز را با نمونه بررسی کنید. نام بزرگ‌تر محصول یا تعداد بیشتر صفحات، پوشش فرایند خاص شما را تضمین نمی‌کند.
نگهداری را به تعداد مسئولیت‌ها وصل کنید
برای هر بخش لازم بنویسید چه کسی اطلاعاتش را آماده می‌کند و چه تغییری باعث اصلاح آن می‌شود. صفحهٔ قیمت، برنامهٔ دوره‌ها، معرفی تیم و فهرست محصولات ممکن است مسئول و آهنگ تغییر متفاوتی داشته باشند. اگر هیچ‌کس مسئول بخشی نیست، اضافه‌کردنش می‌تواند اطلاعات قدیمی بیشتری ایجاد کند.
در مثال فرضی یک مجموعهٔ آموزشی کوچک، برنامهٔ دوره‌ها مرتب تغییر می‌کند اما معرفی روش تدریس ثابت‌تر است. اگر تنها یک کارگاه فعال دارند، ممکن است ابتدا همان پیشنهاد را کامل معرفی کنند. اگر چند مسیر آموزشی هم‌زمان و مخاطبان متفاوت دارند، ساختار مستقل برای آن‌ها باید بررسی شود.
تصمیم را بر اساس وضعیت فعلی و نیاز نزدیکِ مشخص بگیرید. عبارت «شاید روزی لازم شود» را از برنامه‌ای که مسئول، موعد و کاربرد معلوم دارد جدا کنید. در عین حال، نیاز ضروری امروز را برای ساده‌ترشدن شروع حذف نکنید.
برگهٔ تصمیم برای یک مقصد قابل استفاده
این شش سؤال را پاسخ دهید و کنار هر پاسخ یک مثال از کار خود بنویسید:
- تصمیم اصلی مخاطب چیست و آیا همهٔ بازدیدکنندگان برای همین تصمیم می‌آیند؟
- چه اطلاعاتی برای این تصمیم لازم است و کدام بخش‌ها مستقل‌اند؟
- پس از خواندن، مشتری دقیقاً چه عملی انجام می‌دهد؟
- آیا آن عمل فقط رسیدن به مسیر تماس است یا قابلیت مشخص دیگری می‌خواهد؟
- چه کسی اطلاعات هر بخش را نگه می‌دارد و چه زمانی آن را اصلاح می‌کند؟
- کدام نیاز ضروری با یک صفحه قابل پوشش نیست؟
اگر جواب سؤال ششم روشن است، آن را در بریف ابزار بعدی برجسته کنید. اگر هنوز مثالی ندارید، یک پیشنهاد واقعی را روی کاغذ در قالب لندینگ بچینید. این تمرین می‌تواند معلوم کند مسئله کمبود فضاست یا نامشخص‌بودن پیشنهاد.
برای مقایسهٔ قابلیت‌ها، پرداخت و مسئولیت نگهداری، راهنمای انتخاب ابزار فروش آنلاین برگهٔ ارزیابی تکمیلی دارد.
مرز لندینگ‌ساز پیکسل‌ادز را در تصمیم لحاظ کنید
در لندینگ‌ساز پیکسل‌ادز، هر حساب یک لندینگ یا رزومه با قالب و ویرایش بدون کدنویسی دارد. می‌توانید یک دامنه یا زیردامنهٔ متعلق به خودتان را به همان صفحه متصل کنید؛ خرید و تمدید دامنه جداست. این قابلیت، سایت‌ساز کامل برای ایجاد مجموعه‌ای از صفحات مستقل نیست.
پیش‌نویس را می‌توان پیش از خرید آماده کرد. انتشار به نسخهٔ تأییدشده و اعتبار فعال تبلیغ یا تمدید مستقل لندینگ نیاز دارد. این فرصت را برای تطبیق نیاز با صفحه به کار ببرید: آیا معرفی و اقدام اصلی شما در همین ساختار قابل فهم است؟
اگر مسئلهٔ اصلی شما نمایش محصولات و خرید است، قابلیت منوی محصولات را جدا بررسی کنید. وجود لندینگ به‌تنهایی نباید به معنی وجود هر نوع فروشگاه، رزرو یا فضای اختصاصی مشتری تلقی شود. نیاز ضروری را به نام قابلیت تأییدشده وصل کنید.
تصمیم را با نشانهٔ بازبینی همراه کنید
در پایان برگه بنویسید چه تغییری باعث می‌شود دوباره دربارهٔ ساختار مقصد تصمیم بگیرید. مثلاً اضافه‌شدن یک خدمت مستقل یا نیاز واقعی به حساب کاربری. این نشانه، انتخاب امروز را قابل بازبینی می‌کند و جلوی تغییرهای بی‌دلیل را می‌گیرد.
اگر یک پیشنهاد روشن دارید، همان را کامل و قابل نگهداری ارائه کنید. اگر فرایندهای مستقل دارید، بریف سایت گسترده‌تر را با مثال هر مسیر آماده کنید. انتخاب مناسب، ساختاری است که مشتری بتواند کار موردنظرش را انجام دهد و تیم شما بتواند اطلاعات و عملیات آن را مدیریت کند.
آخرین ویرایش: