پیکسل‌ادز
لندینگ و وب‌سایت
معرفی کسب‌وکار محلی در سایت؛ فراتر از نوشتن نام شهر
صفحهٔ کسب‌وکار محلی را با اطلاعات قابل اقدام بنویسید؛ محدودهٔ واقعی خدمت، مراجعه یا اعزام، ساعت پاسخ‌گویی و برگهٔ بررسی مسیر مشتری.
برای معرفی کسب و کار محلی در سایت، نام شهر را با اطلاعاتی همراه کنید که مشتری بتواند بر اساس آن اقدام کند: محدودهٔ واقعی خدمت، شیوهٔ مراجعه یا اعزام، ساعت پاسخ‌گویی و راه هماهنگی. عبارت «ارائه خدمات در شهر شما» به‌تنهایی معلوم نمی‌کند آیا نشانی مشتری پوشش داده می‌شود و برای شروع چه کاری لازم است.
محتوای محلی زمانی کاربردی است که ابهام مکان و زمان را برطرف کند. یک تعمیرگاه، مدرس حضوری و خدمات نظافت ممکن است در یک شهر باشند، اما مشتری برای استفاده از هر کدام اطلاعات متفاوتی لازم دارد. صفحه را بر اساس روش واقعی ارائهٔ خدمت خودتان بنویسید، نه صرفاً فهرستی از نام محله‌ها.
اول مشخص کنید مشتری کجا خدمت می‌گیرد
سه حالت را از هم جدا کنید: مشتری به محل شما می‌آید، شما به محل او می‌روید یا بخشی از کار از راه دور انجام می‌شود. اگر چند حالت دارید، برای هر کدام روش هماهنگی را بنویسید. «حضوری و آنلاین» بدون توضیح اینکه کدام خدمت به کدام روش انجام می‌شود، هنوز مبهم است.
برای یک تعمیرگاه فرضی دوچرخه، لازم است معلوم باشد تحویل دوچرخه در کارگاه انجام می‌شود یا امکان دریافت هم وجود دارد. اگر مراجعه فقط با هماهنگی پذیرفته می‌شود، این جمله باید نزدیک نشانی باشد. اگر محل معرفی‌شده دفتر اداری است و پذیرش مشتری ندارد، آن را مرکز مراجعه نشان ندهید.
پیش از نوشتن آدرس، یک بار مسیر واقعی استفاده از خدمت را از تماس تا پایان مرور کنید. هر جایی که مشتری برای پیدا کردن شما یا انتخاب روش خدمت تصمیم می‌گیرد، نامزد یک توضیح کوتاه در صفحه است.
محدودهٔ پوشش را با شرط‌های واقعی بنویسید
نام منطقه را همراه با معنای عملی آن بیاورید. ممکن است در بعضی محله‌ها خدمت منظم ارائه کنید و برای مناطق دیگر ابتدا مسیر، زمان یا امکان اعزام را بررسی کنید. این دو وضعیت را زیر عبارت یکسان «تحت پوشش» پنهان نکنید.
نمونهٔ فرضی و قابل ویرایش برای تعمیرکار سیار: «مراجعه در محدودهٔ اعلام‌شده با هماهنگی انجام می‌شود. برای خارج از محدوده، ابتدا نام منطقه و نوع درخواست را بفرستید تا امکان مراجعه بررسی شود.» فهرست محدوده باید واقعی و در همان صفحه قابل پیدا کردن باشد.
اگر هزینهٔ رفت‌وآمد یا شرایط اجرا به نشانی بستگی دارد، روش مشخص‌شدن آن را توضیح دهید. مشتری لازم نیست اطلاعات خصوصی کامل خود را در اولین پیام عمومی بفرستد؛ برای بررسی اولیه ممکن است نام منطقه کافی باشد. جزئیات دقیق‌تر را در مرحلهٔ لازم و از مسیر مناسب دریافت کنید.
ساعت پاسخ‌گویی را با زمان ارائهٔ خدمت یکی نکنید
ممکن است پیام‌ها در بازه‌ای پاسخ داده شوند اما خدمت با نوبت قبلی در زمان دیگری انجام شود. ممکن است محل کسب باز باشد ولی مسئول دریافت سفارش در همهٔ آن ساعات حضور نداشته باشد. متن صفحه باید این تفاوت‌ها را روشن کند.
برای مثال فرضی یک کارگاه، می‌توان دو جملهٔ جدا نوشت: «پاسخ به درخواست‌ها در ساعات اعلام‌شده انجام می‌شود» و «تحویل حضوری پس از هماهنگی زمان مراجعه پذیرفته می‌شود». روز و ساعت واقعی را جایگزین کنید و در صورت تغییر برنامه، صفحه و پاسخ‌های آماده را هم اصلاح کنید.
«همیشه در دسترس» یا «اعزام فوری» را صرفاً برای جذاب‌شدن عنوان اضافه نکنید. اگر محدودیتی برای زمان، تعداد درخواست یا نوع کار دارید، دانستن آن به مشتری کمک می‌کند انتخاب واقع‌بینانه‌ای داشته باشد و برای نیاز فوری خود مسیر مناسبی پیدا کند.
یک خدمت محلی را به شکل قابل تصور شرح دهید
همهٔ خدمات را با یک جملهٔ مشترک معرفی نکنید. برای خدمت اصلی، یک موقعیت روشن بنویسید: مشتری با چه نیازی مراجعه می‌کند، چه اطلاعاتی پیش از مراجعه می‌فرستد و بعد چه مرحله‌ای انجام می‌شود. نمونه باید فرضی یا مبتنی بر کار واقعی مجاز انتشار باشد.
در سناریوی فرضی تعمیرگاه دوچرخه: مشتری ابتدا نوع دوچرخه و مشکل مشاهده‌شده را اعلام می‌کند؛ کارگاه امکان پذیرش و روش بررسی را توضیح می‌دهد؛ پس از بررسی، دامنهٔ کار و پیشنهاد اعلام می‌شود. این شرح، وعدهٔ تشخیص قطعی از راه پیام یا انجام همهٔ تعمیرها نیست.
برای نوشتن محدوده و خروجی خدمت، راهنمای صفحه معرفی خدمات را ببینید. در صفحهٔ محلی، به آن ساختار اطلاعات رفت‌وآمد و هماهنگی را اضافه کنید تا خواننده بداند پیشنهاد در شرایط او قابل استفاده است یا خیر.
به‌جای تکرار نام محله، تفاوت واقعی را توضیح دهید
یک متن یکسان با عوض‌کردن نام محله، لزوماً اطلاعات تازه‌ای برای ساکن آن محله ندارد. از خود بپرسید آیا روش خدمت، محل مراجعه، ساعت یا شرط مهمی واقعاً متفاوت است؟ اگر پاسخ منفی است، یک بخش روشن دربارهٔ محدودهٔ پوشش می‌تواند نیاز خواننده را پوشش دهد.
اگر تفاوت واقعی وجود دارد، همان را توضیح دهید؛ مثلاً یک محل تحویل جداگانه که واقعاً فعال است یا روزهای مشخص ارائهٔ خدمت در منطقه. شعبه، نشانی و سابقهٔ محلی ساختگی به متن اضافه نکنید. عکس محل هم باید متعلق به همان مکان و قابل انتشار باشد.
هدف این تمرین، مفیدبودن صفحه برای مشتری است. از صرف نوشتن نام شهر نمی‌توان نتیجهٔ رتبه یا تعداد درخواست پیش‌بینی کرد. تصمیم دربارهٔ متن را به اطلاعاتی وصل کنید که کسب‌وکار توان تأیید و به‌روزرسانی آن را دارد.
برگهٔ اطلاعات محلی را تکمیل کنید
برای یک خدمت اصلی، این برگه را با پاسخ کوتاه آماده کنید:
- محل انجام: مشتری مراجعه می‌کند، اعزام انجام می‌شود یا خدمت دورکار است؟
- محدودهٔ معمول: کدام مناطق واقعاً پذیرفته می‌شوند؟
- خارج از محدوده: بررسی اولیه از چه راهی و با چه اطلاعاتی انجام می‌شود؟
- زمان: ساعت پاسخ‌گویی، شیوهٔ هماهنگی و شرط مراجعه چیست؟
- یافتن محل: نشانی و توضیح ضروری برای مراجعه چیست؟
- آغاز درخواست: مشتری ابتدا چه اطلاعاتی بفرستد؟
- نگهداری: مسئول اصلاح ساعات، نشانی و محدوده چه کسی است؟
برگه را به فردی بدهید که محل شما را نمی‌شناسد. بخواهید توضیح بدهد برای دریافت خدمت چه خواهد کرد. اگر بدون تماس اضافی نمی‌تواند بفهمد باید مراجعه کند یا منتظر هماهنگی بماند، متن آن مرحله را دقیق‌تر کنید.
صفحهٔ محلی را به یک درخواست روشن برسانید
دکمهٔ اصلی را مطابق مرحلهٔ واقعی بنویسید: «هماهنگی مراجعه»، «بررسی امکان خدمت در منطقهٔ شما» یا عنوان دقیق دیگری که مقصد پشتیبانی می‌کند. برای ابهام‌های باقی‌مانده، راهنمای پاسخ به پرسش‌های قبل از خرید الگوی پاسخ‌های مشروط و قابل استفاده دارد.
اگر یک صفحه برای معرفی و هماهنگی خدمتتان کافی است، لندینگ‌ساز پیکسل‌ادز را بررسی کنید. هر حساب یک لندینگ یا رزومه دارد و ویرایش بدون کدنویسی انجام می‌شود. پیش‌نویس پیش از خرید ممکن است؛ انتشار به نسخهٔ تأییدشده و اعتبار فعال تبلیغ یا تمدید مستقل لندینگ نیاز دارد. پیش از فرستادن لینک، اطلاعات محلی نسخهٔ عمومی را با وضعیت واقعی کارتان تطبیق دهید.
آخرین ویرایش: