پیکسل‌ادز
فروش آنلاین
توضیحات محصول را چطور بنویسیم؟ یک الگوی کاربردی
توضیح محصول را از مشخصات قابل بررسی بسازید؛ با روش تبدیل ویژگی به کاربرد، نمونهٔ بازنویسی یک کیف فرضی و تمرین بازبینی متن از نگاه مشتری.
برای نوشتن توضیحات محصول، از اطلاعاتی شروع کنید که خریدار برای انتخاب لازم دارد: کاربرد، اندازه، جنس، اجزای همراه و محدودیت استفاده. سپس توضیح دهید هر ویژگی در عمل چه کمکی می‌کند. متن محصول باید فاصلهٔ میان دیدن عکس و تصمیم‌گرفتن را پر کند؛ صفت‌هایی مثل «عالی» و «خاص» این کار را به‌تنهایی انجام نمی‌دهند.
اگر مشتری مرتب دربارهٔ ابعاد یا تفاوت مدل‌ها پیام می‌دهد، همان پرسش‌ها مواد اولیهٔ متن شما هستند. هدف این راهنما ساختن توضیحی است که بتوانید برای هر محصول با اطلاعات تازه تکمیل کنید. همهٔ مشخصات و نمونه‌های زیر فرضی‌اند و پیش از استفاده باید با کالای واقعی جایگزین شوند.
اول یک برگهٔ واقعیت بسازید
پیش از جمله‌سازی، محصول را مقابل خود بگذارید و داده‌های قابل بررسی را بنویسید. نام تجاری به‌تنهایی کافی نیست؛ ممکن است دو مدل هم‌نام، اندازه یا بسته‌بندی متفاوت داشته باشند. منبع هر مشخصه را هم برای خودتان ثبت کنید: اندازه‌گیری، برچسب سازنده یا توضیح تأییدشدهٔ تأمین‌کننده.
برگهٔ اولیه می‌تواند این موارد را داشته باشد:
- نام و شناسه‌ای که خودتان محصول را با آن می‌شناسید؛
- کاربرد اصلی و موقعیتی که برای آن ساخته شده است؛
- ابعاد با واحد اندازه‌گیری و روش سنجش؛
- جنس بخش‌های اصلی و اجزای همراه؛
- گزینه‌های واقعاً قابل انتخاب؛
- روش نگهداری و محدودیت‌های شناخته‌شده؛
- سؤال‌هایی که هنوز جواب معتبر ندارند.
ستون نادانسته‌ها را جدی بگیرید، حتی اگر برگه را به شکل فهرست می‌نویسید. «نمی‌دانیم» علامت نیاز به بررسی است؛ نباید هنگام روان‌کردن متن به یک ویژگی قطعی تبدیل شود.
ویژگی را به فایدهٔ قابل توضیح وصل کنید
ویژگی می‌گوید محصول چه دارد؛ فایده توضیح می‌دهد این ویژگی در کدام موقعیت مفید است. ارتباط این دو باید منطقی و قابل دفاع باشد. «جیب داخلی دارد» مشخصه است؛ «جیب داخلی برای جداگذاشتن کلید از وسایل بزرگ‌تر» کاربرد آن را روشن می‌کند.
در مقابل، «این کیف زندگی شما را منظم می‌کند» از اطلاعات موجود جلوتر می‌رود. همچنین وجود زیپ، به‌تنهایی مجوز نوشتن «ضدسرقت» نیست و پارچهٔ ضخیم، بدون بررسی، «ضدآب» محسوب نمی‌شود.
برای هر جمله از خود بپرسید: مشتری چطور می‌تواند آن را بررسی کند؟ اگر پاسخ فقط «چون زیباتر به نظر می‌رسد» است، جمله احتمالاً نیاز به بازنویسی دارد. گاهی همان بیان سادهٔ ویژگی کافی است و لازم نیست برای هر جزئیات یک فایدهٔ بزرگ بسازید.
اطلاعات را به ترتیب تصمیم بچینید
پاراگراف اول باید محصول و کاربرد اصلی را معرفی کند. بعد مشخصات تعیین‌کننده را در فهرستی کوتاه بیاورید. توضیح نگهداری یا تفاوت گزینه‌ها می‌تواند پس از آن قرار بگیرد. اطلاعاتی که ممکن است باعث انصراف منطقی مشتری شوند، مانند اندازهٔ کوچک یا نبود یک قطعهٔ همراه، نباید در پایان متنی طولانی پنهان شوند.
یک قالب قابل ویرایش چنین است:
[نام مشخص محصول] برای [کاربرد واقعی] طراحی شده است. [ویژگی اصلی] به شما امکان می‌دهد [کاربرد قابل توضیح]. این مدل با [گزینه‌های موجود] ارائه می‌شود. پیش از انتخاب، [محدودیت یا اندازهٔ مهم] را بررسی کنید.
قالب را فقط برای نظم فکر به کار ببرید. اگر همهٔ محصولات دقیقاً با همین چهار جمله منتشر شوند، تفاوتشان کم‌رنگ می‌شود. برای هر کالا، مهم‌ترین پرسش خریدار را جلوتر بیاورید.
نمونهٔ بازنویسی یک کیف پارچه‌ای
متن فرضی اولیه:
کیف فوق‌العاده شیک با بهترین کیفیت، مناسب همه و قابل استفاده برای هر کاری.
این جمله نمی‌گوید کیف چقدر جا دارد، چگونه بسته می‌شود یا چه چیزی همراه آن است. نسخهٔ زیر صرفاً نمونه‌ای با مشخصات فرضی است:
کیف پارچه‌ای «روزمره» برای حمل دفتر، کتاب و وسایل سبک روزانه عرضه می‌شود. بدنهٔ آن ۳۵ سانتی‌متر عرض و ۳۸ سانتی‌متر ارتفاع دارد؛ این اندازه‌ها بدون بند اندازه‌گیری شده‌اند. بخش اصلی با زیپ بسته می‌شود و یک جیب داخلی بدون زیپ برای وسایل کوچک دارد. رنگ قابل خرید را از گزینه‌های همان محصول انتخاب کنید. این مدل بخش محافظ مخصوص لپ‌تاپ ندارد.
در بازنویسی، «مناسب همه» به کاربرد مشخص تبدیل شده و محدودیت محصول هم دیده می‌شود. اگر خریدار کیف محافظ لپ‌تاپ می‌خواهد، این توضیح به او اجازه می‌دهد انتخاب دیگری داشته باشد. چنین شفافیتی بخشی از معرفی درست کالاست.
تفاوت مدل‌ها را در متن گم نکنید
وقتی چند مدل نزدیک به هم دارید، توضیح مشترک را کوتاه نگه دارید و تفاوت تعیین‌کننده را صریح بنویسید. مثلاً دو کیف فرضی ممکن است جنس یکسان داشته باشند، اما یکی بند بلند و دیگری دستهٔ کوتاه داشته باشد. تکرار پاراگراف دربارهٔ جنس، جای این تفاوت را نمی‌گیرد.
نام گزینه‌ها باید با عکس و موجودی هماهنگ باشد. «مدل یک» و «مدل دو» برای کسی که از بیرون وارد شده کمکی نمی‌کند. نامی مانند «بند بلند، سبز» تنها زمانی مناسب است که همین ترکیب واقعاً قابل انتخاب باشد.
اگر قیمت یا موجودی جای مشخصی در ابزار فروش دارد، آن را بی‌دلیل در چند جمله و تصویر تکرار نکنید. تکرار اطلاعات متغیر، نقاط بیشتری برای فراموشی هنگام به‌روزرسانی ایجاد می‌کند.
متن را با سه نقش بازبینی کنید
یک بار مانند مشتری تازه‌وارد بخوانید: آیا بدون پرسیدن از فروشنده می‌فهمید چه چیزی می‌خرید؟ بار دوم نقش مسئول بسته‌بندی را بگیرید: آیا آنچه باید در بسته باشد با متن سازگار است؟ بار سوم نقش پشتیبان را بگیرید: کدام جمله ممکن است برداشت متفاوتی ایجاد کند؟
در این مرور، واژه‌های مبهم مثل «بزرگ»، «سبک» و «کامل» را علامت بزنید. هرجا اندازه یا فهرست اجزا جواب دقیق‌تری می‌دهد، همان را بنویسید. برای محصولاتی که باید دربارهٔ زمان تحویل یا تناسبشان توضیح بیشتری بدهید، راهنمای پاسخ به پرسش‌های قبل از خرید را هم ببینید.
برای سنجش متن، از یک نفر بخواهید فقط با خواندن صفحه بگوید چه چیزی دریافت خواهد کرد. هر اختلاف میان پاسخ او و واقعیت محصول، موضوع مشخصی برای اصلاح است.
توضیح آماده را در کاتالوگ قرار دهید
در منوی آنلاین پیکسل‌ادز می‌توانید اطلاعات محصول را با دسته‌بندی، عکس، توضیح، قیمت، موجودی و گزینه‌ها ارائه کنید. هنگام انتقال متن، بررسی کنید کدام اطلاعات در بخش‌های جداگانه ثبت می‌شوند تا توضیح اصلی به فهرستی تکراری تبدیل نشود.
یک محصول را کامل کنید و نسخهٔ عمومی آن را روی موبایل بخوانید. سپس همین روش را برای محصولات بعدی ادامه دهید. برای آماده‌کردن مراحل دریافت و پیگیری سفارش، چک‌لیست اولین سفارش فروشگاه کوچک مکمل این تمرین است. قدم بعدی، افزودن صفت‌های بیشتر نیست؛ تکمیل همان اطلاعاتی است که هنوز مانع انتخاب مشتری می‌شوند.
آخرین ویرایش: